De aanleg van de Noord/zuidlijn vordert gestaag. En dat is jammer.

 

Het is de afgelopen tijd erg stil rond de Noord/zuidlijn. Weinig schandalen over vertraging, verzakking van gebouwen of nóg veel hogere kosten. Zelfs de boorkoppen lopen niet meer vast, helaas. Sterker nog; de aanleg van de Noord/zuidlijn vordert gestaag. Tot overmaat van ramp verlopen zelfs risicovolle fases succesvol. En dat is jammer. Want sinds de start van de aanleg van de Noord/zuidlijn doet de metroverbinding precies waar het na voltooiing voor bedoeld is; het verbindt Amsterdammers. Klagen over de Noord/zuidlijn, in 020 is het al jaren volksport nummer één.

Dat uiteindelijke doel van die Noord/zuidlijn, een betere bereikbaarheid van Noord, de Pijp en Zuid, ik geloof het allemaal wel. De rol van gemeenschappelijke vijand die het jarenlang heeft vervuld, die is pas echt al die miljoenen euro’s waard. Want in een stad met talloze rassen, subculturen en sociale klassen moet je van goede huize komen om al die honderdduizenden ‘experts’ dezelfde conclusie te laten trekken. En dat lukt de Noord/zuidlijn al jaren. Het is een vreselijke expeditie. Dat vinden we allemaal.

Wie een praatje wil aanknopen met een willekeurige Amsterdammer kan allerlei onderwerpen proberen, maar begin over de Noord/zuidlijn en het is gegarandeerd prijs. ’Véééél te duur’, zal je horen. ‘Had hem alleen tussen Noord- en Centraal gelegd’ is een populaire mening. Of juist alleen van Centraal naar Zuid. En ze gebruiken de verkeerde boorkop. Of de verkeerde aannemers. En anders wel de verkeerde techniek. Argumenten aandragen waarom de Noord/zuidlijn een mislukking is: het is een gezamenlijke hobby in Amsterdam. Op huisfeestjes, in publieke ruimtes, in de wachtkamer van de tandarts. De Noord/zuidlijn heeft van menig gedifferentieerd gezelschap een homogene massa gemaakt.

Maar deze maatschappelijke smeerolie dreigt te verdwijnen nu er al maanden geen slecht nieuws over de Noord/zuidlijn te melden is. En het mes snijdt aan twee kanten, want zo komt de dag dat de aanleg achter de rug is steeds dichterbij.

De komende weken graaft boorkop Molly station Vijzelgracht uit. Ik duim voor een kleine verzakking van verkeersader Weteringcircruit. Hoofdschuddend de ramplek aanschouwen. Ik heb er zin in.

Of je worst lust

 

Het begon allemaal in restaurant A Tavola toen ik mijn tanden zette in een huisgemaakte worst met knoflook en venkelzaad. De smaak was sensationeel. De twinkeling in de ogen van mijn vriendin, die het gerecht had besteld en de rest ging opeten, was zó jaloersmakend. Dat moest ik ook; zelf worst maken.

Na een korte zoektocht op internet en wat hulp van oud-collega en professioneel worstmaker Samuel Levie wist ik al snel wat ik nodig had om zelf worst te kunnen gaan maken. De gehaktmolen met worstenvultuutje kreeg ik van collega’s voor mijn verjaardag, en dus vroeg ik niet veel later bij mijn plaatselijke slager naar een varkensdarm.

Alleen al het gezicht van de beste man toen hij hoorde dat ik zelf worst ging maken was alle geld en tijdsinvestering dubbel en dwars waard. ‘Een vergeten ambacht’ noemde hij het. Het deed hem goed dat een jongeman als ik er weer mee startte. De overige klanten in de zaak (niet-worstmakers en dus ogenblikkelijk inferieur) werden genegeerd terwijl de slager honderduit vertelde over zijn worstavonturen. Na dit schitterende relaas rekende ik af (ik kreeg de helft gratis) en ging vol goed moed naar huis.

In de vorige paragraaf heb ik hét griezelwoord van worst subtiel laten vallen, maar inderdaad, worst gaat in een (varkens)darm. Wellicht onprettig om te weten voor de doorsnee Nederlander die geen vlees van botjes lust omdat hij dan wordt herinnerd aan het feit dat hij een beest eet. Ja, er bestaan in de voedselindustrie vast synthetische vervangers. Maar een darm is perfect voor worst; flexibel, zeer sterk, maar niet volledig luchtdicht. Bovendien wordt de darm vakkundig en grondig schoongemaakt. Bovendien: als we dan toch een beest doden voor consumptie, is het dan niet respectvol als we zoveel mogelijk van hem/haar gebruiken?

Terug naar de worst. Na een kleine middag hakken, draaien, kneden en proeven was het me gelukt om een meterlange worst te fabriceren. De smaak geïnspireerd door de A Tavola-worst, maar met citroenzest, want daar ben ik verzot op. Was het in een keer de perfecte worst? Uiteraard niet. Het vlees was ietwat korrelig. Langer kneden dus de volgende keer. En iets meer citroenzest. Maar verder ben ik enorm trots en voldaan. Op naar de volgende worst.

Stoere Jongens

Stoere jongens

 

 

Afgelopen maandag kwam ik er weer aantal tegen; stoere jongens. Met tatoeages, boze blik en al. Vroeger vond ik stoere jongen eng maar toch ook wel cool. Tegenwoordig vind ik stoerheid voornamelijk triest. Ik zie ze ook minder, stoere jongens. Maar tijdens Koninginnedag was het weer raak. Stoere jongens zijn vooral stoer in een groepje, zodat ze in ploegendiensten in de gaten kunnen blijven houden of hun omgeving ze wel stoer genoeg vindt. Want de perceptie van anderen, daar ligt natuurlijk de sleutel voor het stoer-zijn. Omstanders dienen geïntimideerd te zijn (met die jongens wil je echt geen ruzie!), en daar geven stoere jongens dan vervolgens ogenschijnlijk niets om. Simpel is het zeker niet, zoals u merkt. Overigens zijn deze kenmerken van stoerheid transcultureel. Wat ik daaruit moet concluderen weet ik nog niet.

Maandag bij het Olympisch stadion aanschouwde ik vier stoere exemplaren met ontbloot bovenlichaam waarop enkele inktblauwe draken en tribals sierden. Ze riepen stoere dingen naar enkele passerende dames, maar kregen geen respons. Ik hoop voor de stoere jongens dat ze niet écht verwachtte dat deze avances iets uit zouden halen.
Jongens die zich langs hen wilden manoeuvreren, het was er druk, kregen een duw of bedreigende blik. De bedreigde niet-stoere jongens liepen door zonder een kik te geven. Dat is ook altijd mijn tactiek.

Maar al snel werd het groepje gepasseerd door een eveneens stoere jongen, en die maakte een agressief gebaar terug. Luttele secondes later vielen er een aantal rake klappen. Het groepje stoere jongens bleek al snel sterker dan de stoere eenling, die op de grond de klappen trachtte te ontwijken. Gelukkig werden de kemphanen spoedig uit elkaar gehaald. De stoere vrienden gaven elkaar een blijk van waardering voor het gewonnen gevecht. Ze zouden, in ieder geval voor even, de stoerste jongens van dat deel van het plein blijven.

Of de stoere eenling zijn vrienden is gaan halen heb ik niet afgewacht. Voor niet-stoere jongens als ik was de lol van het feestje er wel een beetje af.

Sportleed: Voetbalvader

 

voetbalvader

Voetbalvader

Het keeptalentje Karel had een vader die de lat

Zo hoog legde dat Karel nimmer spelvreugde bezat

Dus toen hij jaren later in de Champions League finale

De cruciale strafschop van de doellijn wist te halen

Werd Karel door zijn pa’s reactie nauwelijks verrast:

‘He prutser, je had die bal niet klemvast!’

Werken bij Holle Phrases BV

Vacature Chief Strategic Hoax Advisor bij Holle Phrases BV

 

 

 

 

 

Wij van Holle phrases BV zoeken per direct een Chief Strategic Hoax Advisor.

Wie zijn wij:

Wij zijn een full service platform en hebben een typically Dutch no-nonsense mentaliteit. Wij bedienen tal klanten in tal van branches met tal van diensten. Wij begeven ons in alle niche markten die er zijn, maar sluiten ook onze ogen niet voor ‘de grote meuk’. Ter uitbreiding van onze center of excellence zoeken we een Chief Strategic Hoax Advisor.

Wat ga je doen:

Als Chief Strategic Hoax Advisor signaleer je signalen en vertaal je deze in kansherkenningen voor inzichtbehoeftes. Je bent betrokken bij projecten maar sluit ook je ogen niet voor processen. Je vervult een spilfunctie tussen stakeholders en adviseert adviseurs over optimalisatiekansen binnen het adviestraject. Daarnaast ben je een sparringpartner voor wie maar wil sparren en ontwikkel je thought leadership over pionierschap. Tenslotte focus je op allerlei zaken.

 

Wie zoeken wij:

  • Je bent zeer ambitieus, leergierig en gedreven om jezelf te blijven ontwikkelen;
  • Je hebt minimaal 5 jaar ervaring in precies dezelfde functie en wilt dit nog jaren blijven doen tegen hetzelfde salaris;
  • Je hebt binnen 4 studiejaren een WO diploma magna cum laude behaald en hebt daarnaast bestuurlijke ervaring opgedaan én hebt uitgeblonken tijdens meerdere extracurriculaire activiteiten;
  • Je komt uit een (steen)rijk milieu;
  • Je bent flexibel doch standvastig, ondernemend doch doordacht, een teamplayer doch zelfstandig, en hebt zowel een helikopterview als een hands-on mentaliteit.

Solliciteren doe je door in onderstaande reactieruimte je motivatie achter te laten. Vergeet hierbij niet outside the box te denken!

Sportleed Gastblog: Tafeltennis of Pingpong?

De wekelijkse blog over sportleed wordt deze week weer verzorgd door de virtuoze Theo Danes. Deze vers is afkomstig uit de bundel Olympische Verzen, een absolute aanrader.

 

 

Ik geef u even wat basale kennis

U zegt te allen tijde ‘Tafeltennis’

En nimmer ‘Pingpong’ tegen zo’n atleet!

Nou ja, tenzij de beste man zo heet

Sportleed: Godenzoon

Sulejmani godenzoon

Een killer voor de goal

Zijn ogen spuwen vuur

Met zijn lepe loopacties

Maakt hij menig leven zuur

Technisch, tactisch superieur

Gecombineerd met flink wat branie

Nee, niets van dit

Gaat op voor Sulejmani

Beste nummer aller tijden

Enige tijd geleden blogde ik al over het slechtste nummer aller tijden. Omdat ik niet de beroerdste ben verklap ik dan maar ook wat het beste nummer aller tijden is; ‘The Crystal Ship’ van ‘The Doors’.

Jim Morrison schreef dit nummer op het strand van Isla Vista- California, waar ‘s nachts de contouren van een boorplatform verdomd veel op een schip leken. Hoeveel hallucinerende middelen Jim nodig had om die associatie te krijgen, oordeel zelf:

Crystal ship the doors
Isla Vista- California

Zoals bij bijna alle Doors nummers is de tekst multi-interpretabel, associatief en zeer sfeervol. Jim schreef veel van zijn werk onder invloed van psychedelische middelen en was een hoogbegaafde rebel. Over wat Jim, in die jaren nog meer poëet dan zanger, precies wilde zeggen met dit nummer bestaat dan ook geen volledige consensus.

De meest gedragen interpretatie is dat Jim met moeite afscheid neemt van zijn eerste vriendinnetje Mary Werbelow. De briljante zin “The days are bright and filled with pain” ondersteunt het beeld van een rijzende ster die zijn ex niet kan vergeten. En ook het smekende “We’ll meet again” en “Oh tell me where your freedom lies” doet sterk vermoeden dat we te maken hebben met liefdesverdriet.
Over waar the crystal ship in de tekst precies voor staat durf ik geen uitspraak te doen. Een heroïnenaald, Jim’s gebrouilleerde vader (marinier), de geneugten van het leven, de toegang tot een wereld (het water) die niet de jouwe is- kies zelf je favoriete uitleg.

Maar het is niet alleen de tekst die blijft fascineren. Daarmee zou ik Ray Manzarak (toetsenist), John Desmore (drummer) en Robby Krieger (gitarist) enorm tekort doen. Samen met het ongeleide projectiel Morrison op een podium staan is sowieso heldhaftig, zeker als je niet de muzikale stabilisator van een basgitarist hebt. Maar ook in de studio wisten de heren perfect in te spelen op Morisson’s geniale absurditeiten. Met name Manzarak’s spel op de orgel was magnifiek en veel meer dan een begeleiding van Morrison. Het intermezzo in the crystal ship is hier het levende bewijs van en voor mij het hoogtepunt van het nummer.

Uiteraard eindigt the crystal ship met een geniale apotheose. Hoewel het nummer nog geen 3 minuten duurt is de opbouw naar het vierde couplet zorgvuldig en lijkt alles op zijn plaats te komen tijdens de laatste regels. Jim gaat door met zijn leven, maar zal Mary bellen als zijn onvoorspelbare levenspad weer richting haar loopt.

The crystal ship is being filled
A thousand girls, a thousand thrill
s
A million ways to spend your time
When we get back, I’ll drop a line

Schitterend.

Sportleed: Voetballes

 

 

 

 

 

 

 

Zal papa jou eens alles over voetbal leren, knul?

Je hebt een bal, twee teams en een veld

Wens de tegenstander succes voor je gaat beginnen

Als je de bal hebt dan trap je hem naar voren

Er staat ook nog een goal, daarin moet je scoren

Maar plezier is belangrijker dan het winnen

En daarmee is de basis van het voetbal wel verteld

Behalve regel één; de scheids is een lul

Dronkenmanspraat

 

 

 

 

 

 

 

Op een late zaterdagavond in Café ‘de Gouden Florijn’…..

“Luister Jan, ik moet je iets vertellen dat je niet leuk gaat vinden. Maar ik ga het je toch zeggen Jan, omdat ik je mag. Je bent een gouwe gozer, en dus kan ik eerlijk tegen je zijn, toch? Het zal even pijn doen, maar ik zeg het je toch omdat ik je zo mag. Want ik ken je wel een beetje, toch? Niet heel goed, maar wel een beetje. Zoals ik al zei. Enfin, voor de draad er mee.”

“Die meid van je Jan, die je bij je hebt. Die ga jij kwijt raken. Zo’n meid, Jan, die kan jij nooit behouden. In feite ben je haar al een beetje kwijt. Nee luister, laat me uitpraten. Ik zeg dit dus omdat ik je mag hè. Ik hoef je niet eens goed te kennen om te zien dat je gouwe gozer bent. Ken je nagaan. Maar die meid van jou, wat een topwijf is dat zeg. Geen kwaad woord over haar hoor. Topwijf, wat ik je zeg. Maar dat is dus het probleem, Jan. Een jongen zoals jij kan een topwijf als haar niet behouden. Niet lang, in ieder geval. Die meid gaat je hart breken jongen. Dat je het vast weet. Opeens heeft ze een ander, ik kan het weten. Een Turk, een Italiaan, of wat dan ook. Maakt mij het uit van welk ras. Het gebeurt gewoon. Het is mij ook overkomen Jan. Ik had jouw leeftijd en ik had ook een topwijf. Maar op een dag kwam ze een ander tegen. Rijker, knapper, slimmer dan ik. Je kent het wel. Tegen dat soort gasten leg je het gewoon af, daar doe je niks aan.”

“Behandel haar goed Jan. Geef haar altijd wat ze wilt en zorg dat ze niets tekort komt. Dan houd je het misschien een paar jaar uit. Dan heb je er nog even plezier van. Maar er komt een dag. Nee, laat me even uitpraten pik. Er komt een dag dat ze je verlaat. Ze is te goed voor jou jongen, en dat zal ze ooit beseffen. Niets ten nadele van jou natuurlijk, jij bent een gouwe gozer.”